Het was in 1914, dat die toestand voor Ahmadyjah onhoudbaar bleek an de envermijdeiyke splitting kwam al spoedig tot uiting in den vorm van twee partijen, n.l. de Ahmadyjah Qadian-partij en de Ahmadyjah Lahore-party, waarvan de eerste a Is hoofd had gekozen den oudsten zoon van den stichter, Mirza Basjiroeddin Mahmoed Ahmad, geboren ult de tweede echtgenoote, terwijl de laatst-genoemde party Kwajah Kamaloed-din de leidlng toevertrouwde. Deze maakte Lahore tot centrum van zijn beweging, die thans „Anjoeman Is-hakti Islam” werd genoemd, welken nieuwen naam wij kunnen vertalen met; genootsehap tot verbreiding van den Islam, Verlaten door een deel zyner beste medewerkers bleef Mahmoed, die echter nog vele trouwe aanhangers om zich been had, te Qadian (Kadian).Punt van gesehil.De min of meer militante Lahore-party geeft geschriften uit, waarbij zy duideiyk het apologetisehe karak-ter tot uitdrukking doet komen.Aan haar apologeten heeft zy het dan ook te danken, dat de Lahore-i party zich met snelle schreder. heeft kunnen verspreiden, ook hier in Indig.De Qadian-party heeft met den orthodoxen Islam dlt verschil, dat zU den stlchtec van de Ahmadyjah, Ahmad, als nabi, profeet, beschouwde, welk standpunt natuuriyk niet kan worden gedeeld door de orthodoxie, , want deze leert, dat alleen Mohammad, die ongeveer 610 A, D. te Mek-ka optrad als rasoel Allah, gezant Gods, als den laatsten, of zooaLs hy ook wordt genoemd, als „het zegel , der profeten”, moet worden erkend. Ook de Lahore-party wilde Ahmad als zoodanlg niet beschouwen. Voor de party van Kamaloeddin is de Ahmadyjah-stichter niet meer en niet s minder dan een moedjaddin ad-din, I d.w.z. een reformator, hervormer, een t rechtgeleide ..vernieuwer van den godsdienst”, (d i n **■? godsdienst).