Concertgebouw-Orkest.Abonnementsconcert I solist Pablo Casals.We bebben het cello-coneert van Haydn ge* durende de laatfete jaren van vrijwel alia be-kende cel listen gehoord. Doch in de voordracht van Pablo Uasals stond men voor bet wonder, dat het overbekende werk volkomen nieuwe aspecten kreeg.Rangindeeling bij kunetenaars is feitelijk waardeloos* Maar er zal wel geen cellist zijn* die Casals niet als den grootsten meester op dife instrument erkent. Bij hem is alles even vol-maakt: de toon, de techniek, de muzikaliteit* Die volmaaktheid op zieh self zou bet spel van dezen musicus nog niet zoo adelen als het ge* val is, werd het niet op een geheel apart plan geheven door zijn imponeerende persoonlijk** fieid. Men voelt: hier spreekt een groot en diep levend mensch tot ons; iemand, die de veiv' borgenste geheimen van het kunstwerk weet t# ontdekken; de zeldzame uitvoerende kunste-naar, die door zijn vertolkingen het recht ver-krijgt op den eere-nam: her-schepperi Er is niets uiterlijks, niets gewilds, niets exentriekf in fcijn1 * sp’eL ■ Men vergeet het instrument; do tecbmek, al het materieele; men wordt vol* ledig onder den ban van het kunstwerk ge-braehfc.' , “ * .■Casas gehoord te hebben, is een voorrechfc, Het abonnements-concert-publiek, dat in veel grootere getale was opgekomen dan gewoonlijkr nad intusschen aan het concert van Haydn niet genoeg en de cellist dankte gul voor het ap*’ plaus met een toegift; een fragment uifc een suite van Bach.Het concert, dat onder leiding stond van Pierre Monteux opende met de z.g. tragisohe symphonic van Schubert en sloot met de sjm* phonische zee-schetsen van Debussy.P. V. S.