Article clipped from Het Volk Dagblad Voor De Arbeiderspartij

Kunst en Letteren. .Pablo Casals.Cello-avond,De cello-avond van Pablo C a s a 1 s in bet Concertgebouw gaf biermedc wel de grootst Idenkbare tegenstelhng. Geen woorden van be- swondering kunnen uitdrukking geven aan de xgeweldige indrukken, die dit spel maakt. Alen i:hoort hier ve!e uitmuntende kun*tenaars en een xenkele maal een der zeer grote. Casals kan men niet onder een rang rubriceren. Hij staat vol- vkornen apart, boven alles wat in vele seizoenen haan ons voorbijtrekt. pDe meeste uitvoerende kunstenaars spreken ctot ons als artiest, als professorial* paedagoog; saltans als ieraand die ons van uit een min of gmeer verheven podium-standpunt iets korat sehenken, dafc we in oederigheid. en dankbaar- 1heid te aanvaarden hebben. In Casals hoorden kwe eindelik weer# eens iemand, wien deze hou- kding vreerad is, iemand die niet anders wenst dan tot ons te spreken van hart tot bart. Zo spelen kan alleen de kunstenaar, die bovendien veelzijdig musikus en mens is.Elk stuk. oofe bet honderde malen door hem gespeetde. tintelt van leven, heeft een gloed en warmte, alsof bet voor hem nienw is. En zo krijgt bet ook voor ons ongekende asnekten, wordt het een heleving, alsof een wereld voor ons opengaat. Zelfs de enkele virtuoze stukjes, die het programma bevatte, werden op een or^boord nlan verheven.Ik wil biermede vnlstrekt niet zeggen dat het alles even vergeestelikt was. Integendeel, menseliker soel kan men zich niet denken. Dat is iiiist het geheim: het heeft rPe kanten, het peilt alle hoogten en laagten. Wie spreekt er nog van deze avond van een dorre of srhoolse, een geleerde of hemelse Bach? Wie deze suite in C, deze toecriften hehusterde, hoorde de warme, levende, gelovende, larbende en pein-zerde, kortom de grote mens Rarh.Over tecnniek valt hier eenvnttdig niet meer te nraten. CassPs spel kon tot deze hoogte stiigen, omdat hij door zi.in technies meester-seban de materie (de terbnie** moeilikbeden} volledig overwonnen heeft. Het is alles zo gaaf, dat men aan het hoe niet meer denkt, dat. alles even eemakkelik en natuurlik sohiint. Maar deie gedaehte dringt- zich geen ogenbhk op de voorgrond. Men ondergaat; dit soel als een wonder, en het zal zo bliivpn als een mooie, onuitwishare herinnering. Wie ooit be-zwaren had tegen de cello als solo-instrument, werd tans bekeerd.Otto Sehulhoff paste zich in zijn uiterst muzikalo begeleiding uitrountend aan.
Newspaper Details

Het Volk Dagblad Voor De Arbeiderspartij

Amsterdam, Noord-Holland, NL

Sat, Nov 16, 1929

Page 6

Full Page
Clipped by
Profile Icon
Anonymous

ES 21 Jul 2024

Other Publications Near Amsterdam, Noord-Holland

De Tribune

De Nieuwe Amsterdammer

De Courant Het Nieuws Van Den Dag

De Amsterdammer Dagblad Voor Nederland

Amsterdamsche Courant