een Jazz-band. Hij werd In Amerlka gebo-ren te New-Orleans en kreeg zijn eerste lessen van den bekenden King Oliver. A1 spoedig overtrof hij zijn leermeester.Hij stfchtte een eigen band, die een on-gekend succes had. Vooral Louis zelf profile erde daar in ruinae mate van, want hij verdiende zulke geweMige sommen, die gewone musid zelden kunnen halen.De gramofoon bracht zijn roem door de geheele wereld. Parlophon instrueerde hem In Holland. Thans schijnt hij te spe-len voor ,His Master’s Voice. Zljn spel Is fabelaohtig. Wat hij kan, km niemand. Hij improviseert er maar op los en doet dit met een verbluffende virtuositeit.Ook zingt hij Dit doet hij op een eigen -aardige wijze. Zijn geluid heeft lets kat-achtigs; het klinkt nogal rauw, maar maakt een zeer elgenaardige lndruk.De stijl van Armstrong benadert het meest de jorspronkelijke jazz en heeft noghet spontane r at aan deze muziek zoo’n eigenaardige bekoxing geeft. Welluidend is het niet, maar het is origineel. Wat vooral opvalt is het rhythme in zijn spel.Arbeiders bezoeken Carlton-hotel niet, maar naar de radio luisteren er velen. Wij bebben vemomen, dat hij voor de A.V-R.O. zal optreden. Zijn optreden is een welko-me afwisseltng temidden van de flauwehost, die doorgaans wordt opgedischt.