KUiJST EN LETTEREN\XL ixmowexyPiano-avondIn ling nkt geboord. fCwam yroeger nog al Mac It too gebteven. He( meertndeel van zijn noteemassa glijdt langs ont af, al* de regen van ton giimmimahtd, Zoo was he! eveneens bij de noteneondvloeden van voorheen, die. over on* werden uitgestort, eh ik redde mij nag f ulst OP tljd in mijn critische arke de* Vaderlands, |Weer warert tr een Schutnann-Chopis helft, en eeii Godowsky*dito, waarin de componist zijn eigeh paardjes van stal haalde en verder sijn, transscriptie-schpolpaard voorreed, de voorbee-aen van Schubert, de achter-dito van Job. Straus*. Lustig klapte de zweep de* virtuosen, en beurtelings steigerde de voor- en de achter-componisLZoo was het een Zaterdagavond-uitgang, waarin de virtuositeit en de glanseii hoogtij vier-deh.Een pianist van de otiderc garde, die nog levenskracht heist Doch ontroeren does on* de krachten nooit ofte nimmer Met i* geen koud pianisme, dat hier klinkt,; rla| wel niet, maar loch aeker koeL Onverschillig last bet on* ook weer niet. Daarvoor sijn er te schitterende kwa-liteiten van veruiterlijking. Het positieve: een verantwobrddijkheid voor eike noot, die voor-beetdig is. Het is alles klanktechnisch gespro ken, zuiver-karaat* gotid (artistiek: talmi), dat bier gtansh. Het nobele erts van den klank, bet stlverig gianzen naast den gouden kern, het diantant-donkelen van de notenfontrin-arabes-ken, het verleiddijkc mezza voce, het i* al een oorehitiit. Alles „zit zoo magnifiek, de pfastiek der kleuren en tinien is too voornaam en ver-rorgd, zoo verantwoord eh schoon van keuze en piaats,' de pedaal-functie is vooral zoo on kreukbaar, dat we pianistisch te gast gaan. Ook vraar er op dit zetf gekozen terreiii een groofe smaak en evenhiaat heerschen, Het negatieve: geen irapressionistische verdoezeling Iiceft er ergens. piaat* (en a!* toodanig hoort het aan den positieven kant). Maar, voor mij al* wroe-ger: das Hera hat voliig Ruhetag. Het temperament had vroeger enkele, wilde, ondeugende veeretk Dit zijn er ait. Met dat al, is het oni den drommei niet on-muzikaal. Daarvoor zijn, befealve genoemde positieve kwaliteiten, intellect en Intelligentie, geroak van fantasie, techmek van polypi -me,, te levend en persoonlijk. Onze interesse gaat dan ook speciaal naair dcze aijde. Erg boos behoeft men zich niet te inaken over de transscriptie-ijdeituiterijen van Wohin, Hai-dtnroskin,. Das wandern. *t Is sjeuig gcdaan, en de Sunde ist so suss, En wat is het ahders dan vanitaj vahitatum, die „symphonische metamorphosed” van motieven nit die Flede naas. De publieke mdizen hefeben er aan te knabbelen, en de pianist hfceft er thee ie geuren. Laat ze t zoo maar eens nadoen, die drie thema's tegen elkaar. Intnsschen schitterend, en lekker om te •mullen. _ , .Maar de wel van Chopin, och arm, die was gevloden uit at die Chopin-achtige nootje% # Schumann kwam er beter af. De Syropham-ache Eiuden op. 13 hadden volop zijn pianis-tiScbe liefde. Dies was de opbctiw, de iatbouw, dt inbouw van klankkarakters, de uiteenlegging v*in het poiyjdione weefsel, wel buitengewooa meepterlijk. Zoo helder en verafttwoord, *eo vernuftig'kiaar benaderd, zso alle* en overal zingend en rog eens zingend — welk een o«ch-steiiiverheerlijker S — hooren wij ze wel zelden, dme welhaast afgereden paradepaardjes.Uit eigtn werk: eenige stukken uit een cpo* rnt„Triakoi»temeron. dertig dagen; de com-ponist maakte dertig dagen lang elken dag «n *tuk). Uit de vijf dagenj idievwe hoorden, -kon-dee. we de rest lunkt nie wel afleiden, en ik geloof niet, dat itmand er. spijtig om geweest zai zijn, dat de-componist niet tot een dmzend-en-een-dag heeft besloten. Zijn Sheherazade* fantasie zou er niet toereikend voor geweest zijn, geboord deze vijf* Maar ds psamstische sped manier (o. a. een Walzer-„Pocme voor de lin-terband) doet ohs altijd weer met graagte luis-teren. Mia zit bet bodende in.Vrij Teel publiek. Bijvalklateriug. Wats in g^-Ghopin extra. A. d. W.