*aalIftISekta9ia*aBUedeDgIjBilneht een vergoedkg voor die onthering* Zijn kollega’s out ?ing hij in den laatsten tqd zoo zelden dat verscheide* an, naar een banner zei, *van het gezantschap niets ken ten dan den concierge• Veei yerdr et over zijn terug roeping zal prina Orlaf das wel niet hebben*Angande den oors prong van den nam Orlof deelt de parij8Cbe Pairie eenige bizondetheden mee. Hij is te zoeken in hot tijdstip van den btoadigen opstand der Strelitzen, te Moscoa, in 1668, en in de noeb bloediger weerwraak van het ruasisohe Geuvemement.De opstande in^en werden onihoofd in iinies v^n vijftig man en soms meer. Yoor iedereen van ben lag een boom-_ jtam, die tot kapblok dieode. Csaar Peter de Groote oesleedde zeif grootendeels bet ambt van beul, en metzqn keizerJijke handen sloeg hij ganache dosijnen hoof den af, terwijl hij, na bet afmaken van iedere nieuwe reeks, een baker wijn dronk.Een der ter dood veroordeelden had zijn leven tedanken aan tyn koelbloedigheid en zijn tegenwoordigheid van geest. Toen hq voor den kapblok wilde neerknielen, om den genadeslag te ontvangen, stiet hij op een hoofd, dai hem in den weg lag, Hij gaf het hoofd een schop, dai het ver van hem wegrolde» en riep uit: vPlats voor mij!” Bit antwoord beviel den Czaar zoo goed; dat hij den oproerling gende schonk, en hem later met weldaden overladde.Die Strelitz droeg den eenvoadigen naatn van Ivan of Jan. De Czar voegde er Orel of arend bij; en van daar de naam. van Qrloff of Orlow, wat de tweede naamval is van het meervoud \n Orel.DEVERL0V1NG TAN AARTSHERTOGRUDOLF.JattePRINS ORLOF.f*Over den temg geroepen r assise hen geiaut te Parqs, Fms Orlof, die naar de rnesisebe boofdstad vertrekt — dec beer Kapnist ale charge et*ffaires achterltende “k deelt de parqwhe konespondent van den Times het volgedemede:Print Orlof, segt hij, zal bier (te ParijO zeer gemist worden. Alien, die in de laatate jaren politieke salon* bosooblcn zqn vertronwd geraakt met dat door en door nuaiseh gelaat en karakter, met den man, van wien een ijjisr kollegs eenmsal zei zinspelende op het bekende spree k wo old: #Grattez le Busse, et voos trouverez leOouqse”: vHem ten minste behoeft men niet af te schrap-pen«M Doeh prins Orlof heeft niet slechts de voortvarend held tUb den kosak, hij besit er ook den moed, de on* versaagdheid en de vermetelheid van* De breeder zwarte band over de Hnkerzijde van zijn hoofd verbergt de afwezigheid van een oog, verloren in de woeste expeditie m SO fnasisehe soldaten en offieieren, die door een coup da mam gednrende den torksch-rnssischen oorlog van 1853 de poeitie van Arb-Tabia wilden veroveren. Graaf Orlof was toen kolonel. Den volgenden dag rapte men hem verminkt on vow dood van het slagveld op, en slechts de nuw* kttendste verptogtng vermobht hem te tehonden. Hij had eefctar skehts 6Sn oog meer, en zijn linker arm, die bij deselfde gelegenheid gebroken werd, draagt hij steeds ineen bend*Zqn vader makte deel nit van het Kongres van 1856, en ofsehoon deze naar aanleiding van dit Kongres tot de waardigheid van prins werd verheven, verwijt de rnssisehe trots hem tot op dezen dag, dat hij in een vlaag van •aistiaebe geestdrift de hand van Napoleon HI heeft gekast, die gednrende het Kongres zich tot kampioen van Rulandhad opgeworpen.De tegenwoordige am bar sad ear erfce den titel van prins,en toen de oorlog van 1870 oitbrak, was by Bnslnds vertegenwoordiger te BrusteL Na dea oorlog ging PiHjv Susland ** zoo redeneert de kotrespondent — had ingeaien, dat de overwinningen der Duitschers, door Fian-kiqk te verzwakken, het zelf met betrekking tot Doitsch-ksd te reel had den verawakt, en de nienwe ambaesadeur werd dot gexonden met het doel om tegenover Erankrijk wat bjj te draaien, en te doen verge ten, dat het Dnfteehlnnd tet den oorlog had sangemoedigd.Print Orlof werd spoedig een intiem vried van Thiers, H| was de ijverigste der ambaesadenrs in het bqwonen der presidentidfle reeeptiSn, en bleef tronw in zijn vriendsehap ook sn Thiers dood; hq was de eenige ambessadenr, die blootshoofds de begrafenis van den ex* President bqwooude. Thiers beantwoordde deie peraoonlqke genegenheid, ofsehoon in den rossiasch-taikschen oorlog teeb zqn simptidta voor Tarkqe waren. Na Thiers’ vai ale pmrideat, verseheen da prins op Mu Mahons reception, waarover de rapnblikeiCB alles behalve tevreden waren, deeh den volgenden dag begaf hij zich naar den ex* Pvseident, en besoeht dezen voider geregeld, teiwfll hq terms stipt in de offieiSele salons verseheen*HM was het, die in 1875 het eerst de aandaeht van betdnitsehe gonvernement op de vqandelqke bedoelingen der dnheeke militaire prrtq vestigde; hq was het, die gonemal Le PIS aauette om in allerql naar Petersburg to vprtrekken, ten einde den Czaar vddr diens vertiek naar JLHritaaUsnd te spieken, en hij was bet ook, die het pmbliek in steal stelde van Gerisjakofs ciikulaire te verncmen, welke bet welslagen der vredelievende interventie van sQs sonverein ankondigde.Op den hertog Dtesses had hij grooten invloed, en nanf de korrespondent versskert, hebben er lacge privateIqeenkomslen tuseehen beiden pleats gehad, waarin de ncodsaaklqkheid van inn?ge fianseh^rnsaieehe betrekkingenbespioken werd.In de laatste jaren trok de prins zieh nit de offieieele weield terag. TVegens een onberstelbaar verlies, dat hij bad geledcn [de korrespondent zegt niet, van welken nerd dit verlies was], bleven zqn salons nageaoeg gebeel gesloten, en van nu a 1 wijdde hq rich ijverigaan liefdewerkcn* Hij bezocht de zolderkamenjes der •man, on stelde een bizonder fcelarg in zieke werklieden,loodat de zieken en axmen der srbeiderswijken veel aan hem sullen missen. Het verlies van een zijner oogen neskte hem bovendien bet lezen en sehrflven zeerii ky soobt is bit wtsium hwArtsbertog Sudolf Tan Oostenrqk zal eerstdaaga aan de ongelttkkige gem alia vn wqlen keizer Maximiliasn, de gewezcn keizerin Charlotte, een bezoek brengen op het zasteel van Bouchoat. Vo)gens de Wiener Iresse zal zijn bawlijk met prinses Stephanie eerst ia April 1881, en wei in de Aagastqner-kerk te Weenen worden voltrokken. In ver band met de verloviog weet de Braselaehe koxres-pondent van Pigaro te vertellen, dat zij reeds meer dan een jaar geleden in beide familien besloten was. \ Is gebeel en al wat men noemt een manage d9inclination — hetgeen bij vorsteltjke personages eigenlijk tot de zeldzaambeden behoort. Dezeifde korrespondent weet ook, hoe de verklaring gechied is. Na een voorstelling vn den goocheiaar dr# Heimaan in het konmklijk pleis te Lae ken zoo er koneert worden gegevenin den Wintertnin, Terwijl na het Hof en eenige genoodigden zich verwijderden, om voor bet koneert toilet te mken, bleven de aarsbertog en de-prinses eenige oogenbiikken alleen. De aartehertog richtte daarop tot de prinses deze eenvondige vraag: #Me-rroaw, wilt gij mij voor nw echtgenoot?’1 De prises, volkvmen op die vraag voorbereid, antwoordde kalms lt;rJa, Monseigneur.” vHet antwoord van Uw boogbeid — hernam de aartabertog — makt mij gelokig/9 ik — verklaarde de prinses — ik beloof u, dat ik in alle omBtandigheden mijn plicht zal dcen.” Aladan volgde bet aanzoek van den aartehertog bij dta Koning, die zich gelukkig noemde hem als scboonzoon aan te nemen*Het bierbofeo geschetste natuurlqke tafreeltje, vrij van alle romantiflche ziekelijkheid, atrookt geheel met de streoge, godedienstige, klassieke opvoeding, die koning Leopold nan zijn kinderen laat gevenu Toen zijn ondste docbter, na ha»r huwlijk met prins Philip van Saksen, aan bet hof te Weenen gevraagd werd, of sq geen spqt had, dat zij Brussel, haar geboortestad, had verlaten, gaf zq ten autwoord: *Ik heb te Brnsael zestien jaar van mijn leven doorgebrcht, en ik ken van die stad niet anders dan de 8t Gudula kerk, war ik eens met myn moeder ben geweest.” t Zeifde is het geval met prinses Stephanie, die van Brussel niets kent dan bet eirque, dat zq eenmal metde Koningia bezocht heeft. De Koning mocht dan ooktereeht in antwoord op de gelokwensehingen der vooizittera van Senaat en Kamer zeggen: vGij spreekt vn de prinses, aisof gq haar kent.De Koning heeft, beblve de prinseseen Louise en Stephanie, noch een derde dochter, de aehtjarige prioses Clementi^e, welke Figarof meonende vdaarmeo geeu onbesebeidenheid te begsan/9 reeds no uithuwlykt aan den ciQarigen prins Boadewijn, zoon van den graaf van Vjaan* deren. Wei is waar sijn de prinses neef en nieht, maar — zegt Figaro — wan den Pans zal gemkkelijk dispansatie warden verk regen, en BelgiS zoa daardoor een volatrektnationale dinastie bekomen/, Figaro is een bizonder dug ingelioht blad, dat is zeker; of het eohter ook goed islngelichf?Opnieuw wordt be wear d dat de keizer van Oostenrijk, en wel in de volgende maand, zich nsar Brussel zal hegeven. Wat dea aartahertog Sudolf betreft, deze vertrekt, near men weet, aanstaanden Dindag, en zal, na eenigen iqd te Salzburg te hebben doorgebraoht, waar hq met het kommando over een brigade belast is, zieh te Praag vestigen, welks kasteel voor het toekomstige eehtpaar in geresdheid gebracht wordt •RMOELAND EN BOS LAND IN HIDDEN-AZ1E.n.»•Wij hebben reeds knnnen opmerken, dat de oorlog door Sngeland aan den Emir van Kaboel in het najaar van 1878 verklard, alleszins gereebtvaardigd was. De weigering van Shir Ali om Chamberlain te ontvugen als Biitseh Gezant, was dartoe reeds een voldoende reden, en bovendieu weten wij thans nit dejongste verklaringen in het Parlement, dat de Britsehe Begeering van de kniperijen van Bualand in Afganistan onderrieht was. Het was haar plicht ~ Lord Beaconsfield kan zeker zijn dat hq daarin de meerderheid der Bngelsehen aan sqn zqde heeft —1 te voorkomen, dat Boaland zieh in de voor*poorten vn Engetsch-IndiS neatelen zoa. Zoowel desehikking van Mei met de Bnssische Begeering in Europe, als de eindregeling der Tnrksche zaken, garen haar de vrije hand; waarbij noch kwam dat Basland, ten einde zijn veroveringen in Turkije niet in de waagschaal te stellen, Afganistan in den sleek liet* Tan die gunstigeomtasdigbeden party trekkende, dwong Engeland aan den nienwen Emir den vrede van Gnndmk af,Dat yerdrag bestat echter reeds niet meer. Andre feiten en besehonwingen zijn mede oorzak, dat de staat van zaken van Mei 1879 weder geheel vernderd is, dat de wending, ten gnuste van Engeland in Afganistanverkregen, dreigt een kaerpunt in zqn staatkunde tenaatzien van Midden-Azie te worden, en dt noch natuur1 iijke, noch wetenschappelijke grenzen de gevreesde naderiog der Bnasiache en Ei geleche macht daar op den duur sullen knnnen veihoedcn*Engelands aanzien in Afganistan heeft door den moord,op Cavagnari, even als vroeger op Barnes op Mae Naghtengepleegd. maar vooral door de voor zqn wapeneo zoo noodlottige gebenrtenissen van December dea vorigen jaars, fen gevoeligen knak gekregen* Is het dien tegenspoed gedecltelijk te bofen gekomen, de ondervinding heeit eohter geleerd* hoe weinig vrachten zijn tot das ver ge volgde politiek opleverde, en met hoeveel^goed gevolg daarentegen zqn antagonist daarvan prtq twist te trekken. Van daar,dat de staatkunde fan vt Gladstone tbrae weder berleeft,